brykiet


brykiet
brykiet {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. mnż I, D. -u, Mc. brykietecie, zwykle w lm {{/stl_8}}{{stl_7}}'bryłka w kształcie kuli, cegiełki, walca uzyskana ze sprasowanego pod wysokim ciśnieniem drobnoziarnistego surowca (np. miału węglowego) z dodatkiem lub bez dodatku palnego lepiszcza': {{/stl_7}}{{stl_10}}Dorzucić brykietów do pieca. <fr.> {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • brykiet — m IV, D. u, Ms. brykietecie; lm M. y zwykle w lm «regularne bryły (cegiełki, płytki itp.) sprasowanego drobnoziarnistego materiału, np. miału węglowego, rudy, torfu, zwykle z dodatkiem lepiku» Wyrabiać brykiety. Palić w piecu brykietami. ‹fr.› …   Słownik języka polskiego